τα 7... "θανάσιμα" αμαρτήματα μου

Η Βάσω από τις ιστορίες της μαμάς μου και του μπαμπά μου, είχε την ευγένεια να μου χαρίσει ένα βραβείο για τις "ωραίες αναρτήσεις" που κάνω, όπως λέει...και να πω την αλήθεια χάρηκα πάρα πολύ, όχι μόνο που με σκέφτηκε για να μου χαρίσει το βραβείο, αλλά και γιατί φυσικά, βρίσκει ωραίες τις αναρτήσεις μου (ναι, την ψώνισα λιγάκι, χαχαχα)!!!! Βάσω, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια, και για την ευγενική σου χειρονομία. 

Να' μαι λοιπόν, με το βραβειάκι μου στο χέρι...

Τώρα όμως πρέπει να:

1. Αποδεχτώ το βραβείο και να αναφέρω τον blogger που μου το απένειμε
2. Αναφέρω 7 τυχαία πράγματα για τον εαυτό μου
3. Απονείμω το βραβείο σε 15 bloggers, τους οποίους και πρέπει να ενημερώσω...

Το πρώτο θα το έκανα έτσι κι αλλιώς...είμαι ευγενικό κορίτσι! Πάμε τώρα στο Νο 2...Λοιπόν, τα...7 θανάσιμα αμαρτήματα μου, έχουν ως εξής:

1. Ξανάρχισα το τσιγάρο, μετά από 2 ολόκληρα χρόνια!!! (Ντροπή μου, ξέρω...)
2. Είμαι λίιιιιιιγο (sic) κυκλοθυμική. (Ο άντρας μου θα κουνάει το κεφάλι του με νόημα....)
3. Αν "στραβώσω" με κάποιον, θα πρέπει να προσπαθήσει πάρα πολύ για να με ξανακερδίσει. (Δε συγχωρώ εύκολα...)
4. Είναι αδύνατο να κάνω δίαιτα. (Όσες φορές προσπάθησα, κατάφερα να πάρω κιλά, αντί να χάσω!....)
5. Όταν μαλώνω τα παιδιά μου, μετά κλαίω από τύψεις....(Κάπου διάβασα κάτι για ενοχικούς γονείς, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα....)
6. Συχαίνομαι το σιδέρωμα των ρούχων. (Μπορώ να πεθάνω από βαρεμάρα όση ώρα σιδερώνω.....)
7. Τρελαίνομαι για ταξίδια, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω για την ώρα. (Πάντα ελπίζω όμως ότι θα ρθει ένα καλύτερο αύριο....)

 Αφού μάθατε όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα για μένα (!!!), ήρθε η ώρα να μάθω κι εγώ καλύτερα κάποιες από σας...Λοιπόν, τη σκυτάλη παίρνουν:

• Νεραϊδόσκονη
• Ανεράιδα
• Λαμπρούκα
• Πουαντερί
• Mom of two princes
• Πολυτεχνίτισσα
• Newagemama
• Whatever suits you
•  Κάντο μ'αγάπη
• Mamma Ell 
• Αχτίδα 
•  Decoupage addict
•  The art fairy
•  A dog's dream
•  Υφασμάτινες πάνες

 ...γιατί σας παρακολουθώ όλες με μεγάλη προσοχή, και μαθαίνω πολλά πράγματα από σας!!! 

Πολλά φιλιά, να είστε καλά!!!

Μήπως μεγαλώνουμε παιδιά-μπονζάι;

Διάβαζα πρόσφατα ένα άρθρο για την ευτυχία που νιώθουν τα παιδιά και πως αυτή επιτυγχάνεται, και μου κέντρισε το ενδιαφέρον και με προβλημάτισε πολύ η γνώμη μιας ψυχαναλύτριας ονόματι Σιλβιάν Τζαμπινό*, η οποία προέτρεπε τους γονείς να μην μεγαλώνουν παιδιά-μπονζάι! Αυτό που έλεγε εν ολίγεις, είναι ότι οι σημερινοί γονείς, μέσα στον συνεχή αγώνα ταχύτητας, προσπαθούν να φέρουν τα παιδιά στον κόσμο των ενηλίκων όσο πιο νωρίς γίνεται. Τους ζητάμε από τα δυο τους χρόνια να φέροναι σαν ενήλικες, τα θέλουμε να έχουν συναίσθηση του άλλου, τα θέλουμε κοινωνικοποιημένα και λογικά. Έτσι, στην ηλικία της λογικής, περίπου στα 7 τους χρόνια, τα παιδιά αισθάνονται την ανάγκη να «απορρυθμίσουν» τον κόσμο για να τον γνωρίσουν. Σε κάθε στάδιο, προτρέχουμε. Το αποτέλεσμα είναι να φτιάχνουμε μικρά ψυχολογικά μπονζάι.

Μαθαίνουμε τις εποχές, μέσα από μικρές χειροτεχνίες!

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!!!! Πέρασε το ΣΚ τόσο γρήγορα...σχεδόν δεν το κατάλαβα! Πέρασε όμως όμορφα...και όλα τα όμορφα τελειώνουν γρήγορα, έτσι;

Εμείς μεταξύ άλλων, επιδοθήκαμε σε χειροτεχνίες, και έτσι ήταν σίγουρα χαλαρωτικό ΣΚ, αλλά και πολύ διασκεδαστικό, χωρίς γκρίνιες, αλλά με πολύ γέλιο και τραγούδι...είπαμε με τον Βαγγέλη να στολίσουμε λίγο φθινοπωρινά το δωμάτιο τους. Επηρεασμένη από τις πολύ όμορφες-χαρούμενες-παιδικές κατασκευές που βλέπω στους παιδικούς σταθμούς και τα νηπιαγωγεία, σκέφτηκα να αφιερώσω ένα μικρό τοιχάκι στην είσοδο του παιδικού δωματίου, για να το διακοσμούμε κάθε εποχή με ένα ανάλογο θέμα, έτσι ώστε και τα παιδιά να το διασκεδάζουν, αλλά και να μαθαίνουν κάποια πραγματάκια μέσα από αυτό.

Έτσι, λοιπόν, μιας και διανύουμε τον πρώτο μήνα του φθινοπώρου, σκεφτήκαμε με το Βαγγέλη να κάνουμε ένα θέμα Φθινοπωρινό....τι άλλο; Πρώτο-βρόχια!

Έτσι, έψαξα και βρήκα στο internet κάποια πατρόν, κατέληξα σε κάτι απλό, για να μπορούν να συμμετέχουν και τα παιδιά, και αφού πήραμε κάνσον χαρτί και μαρκαδόρος, το ρίξαμε στη δουλειά.