Καλώς ήρθατε...

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Αλύπητα όμως....

Την κάναμε τη γιορτή μας, και είπαμε και το ποίημα "με μπρίο" όπως με ενημέρωσε η δασκάλα του Βαγγέλη! Για την ακρίβεια μου είπε ότι "λόγω του ότι είναι πολύ ήσυχος στην τάξη, στο μυαλό μου για τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή τον είχα για το ρόλο του Ιωσήφ, όμως όταν βγήκε και είπε το ποίημα του με τόσο μπρίο, πραγματικά εξεπλάγην, και από τότε δε μπορώ να τον φανταστώ παρά μόνο σε πρωταγωνιστικό ρόλο"...Χαχαχα, το μωρό μου μας εκπλήσσει καθημερινά! 
Φυσικά όλες αυτές τις μέρες, στο σχολείο τους μάθανε τόσο για τον πόλεμο του '40, όσο και για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, οπότε έπεσε πολύ πληροφόρηση σχετικά με πολέμους, και όπως καταλαβαίνετε, στο σπίτι μας γίνεται χαμός...όλα τα μακριά αντικείμενα χρησιμοποιούνται ως όπλα, και κυνηγάμε Γερμανούς και "Μακαρονάδες" όπως λέει ο Βαγγέλης, όλη μέρα.
Φωνάζει "ΑΕΡΑΑΑΑΑ", χώνεται κάτω από τα μαξιλάρια του καναπέ, φωνάζει "Μπαμ, Μπουμ, τώρα θα σου δείξω εγώ Μακαρονά", "ΌΧΙ"...και τα καταφέρνει να κάνει το σαλόνι πεδίο μάχης, κυριολεκτικά όμως!!! Η Ιωάννα εκτελεί χρέη αντίπαλου, καθώς είναι αυτή στην οποία απευθύνονται οι περισσότεροι πυροβολισμοί.. Τρέχει ο Βαγγέλης και την κυνηγάει με τα όπλα του, τρέχει κι αυτή γελώντας και σηκώνοντας τα χεράκια της για να "γλιτώσει" από τα πυρά και φωνάζοντας που και που "μπαμ"...Πολύ γέλιο να τα βλέπεις να παίζουν έτσι...Φυσικά έχουμε και μουσική υπόκρουση!!! Βέβαια, τραγουδάμε τον "Ντούτσε" και τα "Παιδιά της Ελλάδος"...Χαμός γίνεται!!! Εχτές το βράδυ μου λέει ο Βαγγέλης: 
"Μαμά, ξέρεις τι έγινε το 1940; Ο Δήμαρχος της Ελλάδας (;) αποφάσισε να κάνει πόλεμο, και οι στρατιώτες πήραν τα τουφέκια και τα όπλα τους, και πήγαν να πολεμήσουν για να διώξουν τους Μακαρονάδες...φώναζαν ΑΕΡΑ, και μπαμ και μπουμ τους πυροβολούσαν για να φύγουν...τους πυροβολούσαν αλύπητα όμως, και στο τέλος κατάφεραν και νίκησαν...ξέρεις τι θα πει αλύπητα; θα πει με πολύ δύναμη"!!!

4 σχόλια:

newagemama.com είπε...

Χα, χα! Μεγάλες στιγμές δόξας ζείτε με αφορμή την 28η Οκτωβρίου! Το απολαμβάνει με πάθος όμως το παλικαράκι σου!

Βάσω - Οι ιστορίες της μαμάς μου είπε...

χαχα ζειτε φοβερές στιγμές!!!! Αφού το ευχαριστιέται όμως!!! Οι μακαρονάδες είναι το καλύτερο από όλα!

Μαμά Κουκουβάγια είπε...

Τώρα είμαστε στη φάση που αναπαράγουμε ό,τι ακούμε, βλέπουμε και μας κάνει εντύπωση...Προχτές βλέπαμε Shrek στην τηλεόραση και όλο το βράδυ με έβαζε να κάνω την πριγκίπισσα Φιόνα, που μια γινόμουν "πράσινη" και μια "κανονική"....Ανάσα δεν πήρα!!! Χαχαχα!!!

creative journey deppy11 είπε...

Και εμεις σε μια τετοια φαση ειμαστε! η Αλεξανδρα ειναι 3, αγαπημενη της παιδικη ταινια αυτην την περιοδο η Ραπουνζελ.... οσοι εχουν δει την καινουργια ταινια καταλαβαινουν...
"Μαμα γιατι δεν μπορω να ζωγραφισω στον τοιχο οπως η Ραπουνζελ?"
"Μαμα θελω να εχω μακρυα μαλλια και να κρεμιεμαι απο το ταβανι"
Μεχρι και ψευτικα μακρυα μαλλια φτιαξαμε.
και φυσικα ειμαι η κακια Γκοθελ που την κραταει στο καστρο και δεν την αφηνει να φυγει!!!!
Ετσι ειναι με τα παιδια ζουμε σε μια περιπετεια μερα νυχτα!!!

φιλια!!!

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...